Een jaar van beloningen

Gepost door Dennis op

Of hoe Give a Nudge je leven kan veranderen 

Beste klanten, volgers, sympathisanten en partners,

Via deze blog wil ik in naam van The Nudge Company en mezelf m'n nieuwjaarswensen overmaken. Ik wil ook even terugblikken en meegeven hoe sterk Give a Nudge mijn leven veranderd heeft.

Januari is nog net niet ten einde dus het kan nog…..
Ik wens jullie een fantastisch 2019 en hoop dat jullie er allen in slagen om jullie voornemens en doelen te realiseren. 

Goede voornemens
Iedereen is er zowat mee bezig. Of polst er ten minste naar bij vrienden en familie.
Velen zijn er echter na enkele weken al helemaal niet meer mee bezig. En zo blijft de zolder ongeïsoleerd, blijft het stof liggen op de fiets en de nagels blijven lelijk afgebeten.

Daarom hebben we Give a Nudge opgestart. Voor mensen die hun goede voornemens niet volhouden én voor mensen die er zelfs niet mee starten.

Ikzelf was ook zo iemand. 22 jaar heb ik niet gesport!
Ik weet niet meer welke  goede voornemens of doelen ik tijdens die 22 jaar allemaal heb uitgesproken maar een grote kans dat het de laatste 10 jaar te maken had met m’n gewicht. Elk jaar opnieuw me sterk maken dat ik wat zou vermageren of zou starten met sport, voor hetzelfde doel. Maar net zoals zovelen, was ik er eind januari niet meer mee bezig. Ik  ben als zelfstandig ondernemer continu bezig met m’n job en nevenprojectjes waardoor ik geen tijd heb om te sporten, maakte ik mezelf wijs. Of 'Ik leef (eet en drink)  te graag' en ik wil dat niet laten als compensatie voor m'n harde werk.  En de kilo’s stapelden zich op….. tot 94kg in de zomer van 2016.

De ommekeer
In september 2016 kwam de ommekeer. Niet omdat ik plots het licht had gezien maar wel door een duwtje in de rug van m’n beste vriend. Op een terrasje op een zwoele zomeravond overtuigde hij me om de ballonloop in Sint-Niklaas mee te lopen. Hij deed dat  de avond ervoor en wellicht onder invloed van een paar pintjes had ik toegezegd. Geen idee of ik die 5km zou kunnen lopen  maar desnoods zou ik de wedstrijd uitstappen.
Hij was al een tijdje aan het trainen maar zou toch bij me blijven. Om me mee te trekken, zo bleek. Dat was nodig, na 2km hing m’n tong al tot op m’n sportschoenen en dacht ik eraan om op te geven. Dat deed ik echter niet. Ik had het zwaar maar ik werd meegedreven door de andere lopers, door de aanmoedigende woorden van vele supporters aan de kant van de weg en door de opzwepende muziek verspreid over het parcours.

Uiteindelijk liep ik de 5km uit in 34 minuten. Tot 3 dagen lang heb ik nog afgezien van de stijve spieren maar ik was wel supertrots en ik had de smaak te pakken. Nog geen week later was ik al opnieuw aan het uitkijken om me voor zo'n loopwedstrijd in te schrijven en ik kon me ook motiveren om er voorafgaand voor te trainen. Ik had 's avonds na het werk nog zin om wat rondjes te lopen in de buurt. M'n loopschoenen gingen zelfs mee op het volgende tripje naar de Ardennen. Daar, al lopend, kwam ik trouwens op het idee van ‘Give a Nudge’. Een cadeauconcept waarmee men vrienden en familie kan motiveren om hun voornemens te behalen; een incentiveconcept voor in de private sfeer, … het idee is al lopend geboren.

It's a way of life! 
Voor mezelf heeft het idee van ‘beloning na prestatie’ alleszins gewerkt. Ik ben dat principe gaan toepassen in m'n dagelijkse leven.  Niet dat ik mezelf continue beloon na het sporten maar ik probeer wel m’n activiteit in te plannen vóór dat feestje of vóór die gezellige BBQ.  Vroeger zou ik mezelf, bij het kiezen van het dessert of het roosteren van dat  zoveelste stuk vlees, voornemen (eerder wijsmaken) dat ik 's anderendaags maar wat minder zou eten of wat zou gaan fietsen.
Zeer vaak (meestal eigenlijk) komt dat er dan ook helemaal niet van en …..eigenlijk voelt dat ook soms als een straf. Een boete voor de ‘uitspattingen’ van de dag ervoor. Dat dessert terwijl je eigenlijk geen honger meer had, die Cornetjes waarmee je de avond hebt afgesloten,…
Wanneer ik nu op voorhand dat loopje doe of de dagen ervoor wat op m'n eten let, voelt dat extra stuk vlees op de BBQ, dat dessert of die Cornetjes eerder aan als een beloning. En dat is zóveel leuker dan voorheen.

Kilometers in de benen
En nu heb ik tenminste effectief die km's in de benen.
767 heb ik er in 2018 gelopen inclusief een 4-tal wedstijden van 10km, 2 keer 10 miles en als hoogtepunt de halve marathon van Brussel.  Dit is misschien niet zo ontzettend veel in de ogen van een regelmatige loper maar na 22 jaar niet te hebben gesport, ben ik hier toch trots op. Vooral als je weet dat ik daarnaast ook nog 1884 km heb gefietst en een 2x een triatlon heb meegedaan.

Zo kom ik in 2018 aan een totaal van 2651km beweging of gemiddeld 51km/week. Volgens de app op m'n smartphone is dat goed voor 127.615 verbrande calorieën.

15 kg ben ben ik kwijt en ik voel me beter dan ooit, zonder het gevoel te hebben er iets voor te moeten laten. Ik drink nog steeds wijn bij m'n eten, biertjes met m'n vrienden en ik sla geen BBQ af.

De volgende mijlpaal
Daar waar 2018 voor mij het meest sportieve jaar was in m'n 40-jarige leven, kijk ik er nu reeds naar uit om in 2019 nog iets verder gaan.  Redelijk snel na mijn deelname aan de halve marathon van Brussel, zag ik het als een uitdaging om eens een volledige marathon te kunnen afvinken.  Zo bedacht, zo gedaan en intussen ben ik het trainingsschema gestart.  Wil je zelf ook een marathon lopen? Check dan zeker eens de blog van Wouter.   

Wil je iemand helpen om z’n doelen te behalen? Geef hem of haar een duwtje in de rug via Give a Nudge.

Motiverende groeten,
Dennis